General Svetomir Đukić

Svetomir Đukić je rođen 29. maja 1882. godine u selu Ražana kraj Kosjerića. Osnovnu školu je završio u Užicu, posle čega se preselio u Beograd gde je završio srednju školu i vojnu akedamiju dobivši na kraju školovanja čin oficira. Od rane mladosti pokazao je interesovanje za sport. U periodu između dva svetska rata, bio je veoma aktivan u olimpijskom pokretu, naipre kao član Srpskog Olimpiskog Kluba, a zatim kao član Jugoslovenskog Olimpijskog Komiteta. 1910. godine osnovao je Srpski Olimpijski Komitet u Beogradu, a 1912. na Olimpijskim igrama u Stokholmu bio je predsednik srpske olimpijske delegacije. Na ovim igrama izabran je za člana Međunarodnog Olimpijskog Komiteta. Tom prilikom švedski kralj Gustav V odlikovao ga je medeljom za razvoj olimipijskog pokreta u Srbiji.

U trenuku sarajevskog atentata i početka Prvog svetskog rata, general Đukić se nalazio u Parizu na školovanju. Posle niza poteškoća uspeo je da se kroz Austriju i Mađarsku prebaci u Srbiju kako bi uzeo učešće u vojnim operacijama. Učestvavao je u bitkama na Ceru i Kolubari, povlačio se preko Albanije i bio jedan od vojnih zapovednika na Krfu.

Po okončanju rata, u Zagrebu je 14. decembra 1919. godine izabran za prvog potpredsednika novosnovanog Jugoslovenskog Olimpijskog komiteta. Bio je predstavnik Jugoslovenskog Olimpijskog komiteta na kongresu Međunarodnog Olimpijskog Komiteta u Anversu 18. avgusta 1920. Pjer de Kuberten, predsendik Međunarodnog Olimpijskog Komieteta, posvetio mu je nekoliko redova u svojim “Olimpijskim sećanjima”.

Na kongresu Međunarodnog Olimpijskog Komiteta u Berlinu 1936, general Đukić je zajedno sa dr Franjom Bučarom predložio da Jugoslavija organizuje olimpijske igre u Beogradu 1948. godine, a da se sledeći kongres Međunarodnog Olimpijskog Komiteta održi u Beogradu 1938, ili 1939. godine. Ova ideja je međutim, odbačena jer je dr Stevan Hadži, Zagrebčanin i predsednik Jugoslovenskog Olimpijskog Komiteta, odbio da podrži ovu ideju smatrajući da Beogradski savez nije spreman za organizovanje jedne takve manifestacije.

Pred početak Drugog svetskog rata, 1939. godine general Đukić je penzionisan u činu divizijskog generala. General Đukić je učestvovao u martovskom prevratu 1941. godine u Beogradu, a zatim se pridružio četnicima. Po završetku Drugog svetskog rata, Đukić je emigrirao u Nemačku. Umro je u Duisburgu, 19. avgusta. 1968. godine u 78 godini života.